vrijdag 11 november 2016

Oorspronkelijk Venetië

Terugstaren in de eeuwigheid van het verleden. Wat mooi! Toen Venetië nog gewoon Venetië was en geen openluchtattractie.

dinsdag 18 oktober 2016

Overlast



Toen ik een eindje door de landerijen had gefietst en het dorp weer inreed zag ik een ambulance stoppen bij een laag huisje met een tuintje ervoor. Door nieuwsgierigheid gedreven stuurde ik mijn rijwiel in de richting van het huisje en liep met de ambulancebroeders mee naar binnen. In de keuken lag een oudere heer op de grond te kermen, met als gevolg overlast voor de hele straat. Ik zei: “Hé, gedraag je eens een beetje. Het kan nou wel zo zijn dat er iets gebeurd is waardoor je hier op de grond ligt, maar dat is nog geen reden om zulk een overlast te veroorzaken.”
Zo zie je maar weer: overlast komt vaak uit onverwachte hoek.

dinsdag 19 april 2016

Slow News

Vrijdag 15 april was het 151 jaar geleden dat de Amerikaanse president Abraham Lincoln werd vermoord. Zoiets zou je nu na 1 minuut via Twitter of Google-nieuws horen. Maar toentertijd duurde het 10 dagen voordat het nieuws tot in ons land doordrong. 

De Leydse Courant meldt op 25 april 1865:

Berigten uit New York van 15 April bevatten het volgende (reeds gisteren of afzonderlijk medegedeeld): 
Gisteren avond is er in den schouwburg te Washington door een onverlaat  een schot gelost op den heer Lincoln; die ten gevolg daarvan reeds heden morgen overleden is. Bijna gelijktijdig heeft er ook een aanslag plaats gehad op het leven van den heer Seward (minister van buitenlandse zaken). Ook deze zal, naar men denkt, niet in het leven blijven. Wegens den dood van den heer Lincoln is de beurs gesloten. 
==Einde bericht==

dinsdag 23 februari 2016

Spiegel van de tijd


De combinatie van de muziek van Arvo Pärt (vanaf 00.36) en de beelden vanaf een tram in het San Francisco van 1906 laat me duizelen en vallen door de tijd. In mijn non-existentie voel ik (met de toren van The Ferry Building aan het einde van Market Street in het permanente zicht) de rust van al die mensen, hun laconieke gesjouw, hun nieuwsgierig achterom kijken, het gemoedelijke getuf der wagens, het kriskras door elkaar rijden en lopen, zonder verwijt. Dit als het zichtbaar wegglijden van zand uit de half gesloten hand van Vader Tijd. In de gedachte dat geen van de zwart-witte wezens de machtige zwaartekrachtgolven van hem heeft overleefd. Maar het is overkomelijk, zij zijn allemaal gevangen en geborgen in het glas van de camera, en in de spiegel van Pärt.

donderdag 18 februari 2016

De fijne donderdag van Blendle


Goedemorgen Blendle,

Er moet mij iets van het hart. Elke ochtend ontvang ik jullie overzicht. ‘Goedemorgen Adri, Dit is de selectie van vandaag’, staat er bovenaan het overzicht. Dat klinkt hoopvol. Maar ik betrap me er dagelijks op dat ik vrijwel elke dag na het lezen misselijker, beroerder, angstiger en mismoediger ben dan op het moment waarop ik die morgen begon. Ik ben er nu achter waarom dat is. Namelijk: Blendle gaat gewoon mee in de huidige trend van afschrikwekkend, shockerend en verontrustend. Kennelijk worden wij tegenwoordig alleen maar tot lezen aangezet wanneer iets afschrikwekkend, shockerend of verontrustend is.

Ter illustratie de mail van deze morgen:

Vrij Nederland:
Waarschuwing: door dit stuk verlies je je hoop in een Europese oplossing voor het vluchtelingenprobleem

Dagblad van het Noorden:
Sharleyne (8) leed een verrot kinderleven, met een dramatisch einde

Huiselijk geweld, ruzies, drank en drugs. In die deprimerende omgeving groeide Sharleyne op. Aan haar jonge leven kwam abrupt een einde toen ze van een flat naar beneden viel. Hoe dat kon gebeuren, blijft onduidelijk. Wél werd er een briefje gevonden: ‘Ik haat je mama.’

de Volkskrant:
‘Sinds de Russen in Syrië zijn gaan bombarderen, is alle hoop vervlogen’

AD:
Deze ouders lieten hun ongeboren baby screenen, maar een verkeerde uitslag (‘niet levensvatbaar’) volgde

de Volkskrant:
Hoe staatssecretaris Dekker zich pijnlijk verslikte in de nieuwe mediawet

Trouw:
De vis op je bord komt straks gewoon uit een fabriekshal

Het Parool:
Zo trekken criminelen jouw rekening leeg (en ja, daar ben je echt zelf bij)

Leeuwarder Courant:
Een bijzonder, ontroerend verhaal over ziekte, lijden en besluiten niet verder te willen

Humo:
‘Mijn zoon schoot 13 mensen dood op de Columbine High School’

Dit is het best gelezen stuk van gisteren:
Eindelijk een serieus stuk over Tinder: ‘Eeuwige passie met dezelfde partner is een mythe.’ (Psychologie Magazine)

Fijne donderdag!

Het is met name dat ‘Fijne donderdag’ dat me keihard in de maag treft.

En nu begrijp ik best hoe de journalistiek werkt. Je moet mensen aanzetten tot lezen, en goed nieuws is geen nieuws, etc. Ik ben nota bene zelf journalist. Maar de tendens van 2016, de keiharde lijn, de nietsontziende litanie van ellende, de aaneenrijging van spanning, dreiging, hopeloosheid en uitzichtloosheid weiger ik nog langer aan te zien. Zodra mijn protemonnee leeg is wens ik geen voortzetting meer van Blendle. Tenzij jullie beterschap beloven en tussen al het noodzakelijke nieuws meer stukken vol hoop, gezelligheid en mededogen zetten.

We hebben het zo hard nodig.

Met vriendelijke groet,

Adri van Beelen       

maandag 11 januari 2016

Overgevoelig

Een jonge zwangere vrouw in een soapserie, die ik weleens langs zie komen (de serie bedoel ik), lag in het ziekenhuis met eclampsie, een gevaarlijke aandoening die gepaard gaat met extreem hoge bloeddruk en gevaar voor zowel de moeder als het ongeboren kind oplevert. Uit mijn tijd als verpleegkundige kan ik me nog herinneren dat de verloskamers in zo’n geval waren afgezet met roodwit lint. Overal hingen bordjes ‘stilte’. Rust en stilte waren zeer belangrijk bij deze patiënte met eclampsie. Wat zie ik in de soapserie? De hele bevolking van het stadje stormt de ziekenkamer regelmatig in en uit en maakt ruzie boven de zwangere vrouw met de gevaarlijke aandoening. Ik houd mijn hart vast. Mijn vrouw zegt echter dat ik me niet druk hoef te maken, want het is maar een soap. Desalniettemin vind ik toch dat zo’n tv-serie een verkeerd signaal uitzendt. Of ben ik nou te overgevoelig? Nou ja, vandaag begint de lange weg naar morgen...

zondag 18 oktober 2015

Vroeger was alles beter

Vroeger was alles beter. Dat zeggen mensen soms. Terwijl we toch met z'n allen weten dat dit zó waar is. Want inderdaad, vroeger wás alles beter! Vroeger had ik namelijk mijn vader en moeder nog, twee lieve mensen die ik in het heden erg mis. En vroeger was alles goedkoper, je kon eten in een restaurant voor twee tientjes. Nu betaal je 50 euro voor een beetje rotzooi. Vroeger was ik ook nog veel leniger dan nu en de mensen om me heen waren geduldiger. De programma's op tv waren gezelliger en het nieuws kwam minder vaak voorbij, waardoor ik een tamelijk vriendelijk beeld had van de wereld. Vroeger was alles beter. Ja, dat was echt zo. De radio kwam nog heel romantisch via de middengolf en achter ons huis was een varkenshok met stront. Heerlijk. Yoghurt smaakte nog zuur en er was geen halfvolle melk, wat au fond helemaal geen melk meer is maar gewoon neerkomt op water met een smaakje. Vroeger had je leuke muziek en mocht je gewoon lang haar hebben en aantrekken wat je wilde zonder dat een of andere idioot je vertelde dat je niet volgens de laatste mode gekleed was. Vroeger had je Simon Carmiggelt, Mgr. Bekker, Rudi Carrell en Dorus. Vroeger was alles veel beter, véél beter. Vroeger had je biotexplaatjes met geinige verhalen, en je had Swiebertje, feelgood tv ten top! Vroeger mocht je op het Kattekse strand gewoon fikkie stoken zonder dat een of andere zeikerd kwam zeggen dat je dit absoluut niet mocht doen, zoals nu. Vroeger mochten mensen nog gewoon roken op een verjaardag en zich een stuk in hun kraag zuipen zonder dat iemand daar schande van sprak. Vroeger was alles beter. Véééél beter!